گیلگمش پلاسنشست‌ها

نشست شانزدهم از کوره‌راه تا شاهراه؛ نمادشناسی بناهای آرامگاهی خیام و نادرشاه افشار

من بی می ناب زیستن نتوانم/ بی باده کِشید بارِ تَن نتوانم

من بنده آن دَم‌اَم که ساقی گوید/ یک جام دگر بگیر و من نتوانم

نشست شانزدهم از کوره‌راه تا شاهراه روز یکشنبه ۵ اسفندماه ۱۳۹۷ در دفتر فصلنامه گیلگمش برگزار شد.

این نشست با سخنرانی جناب علی زندی به نمادشناسی بناهای آرامگاهی با توجه ویژه به آرامگاه‌های خیام و نادرشاه افشار اختصاص یافت.

معرفی انجمن آثار ملی به عنوان نهاد متولی احداث و مرمت بناهای آرامگاهی از سال ۱۳۰۱ اولین موضوع این گفتمان بود. در این بخش از بنیانگذاران نام برده و آثار ایشان برشمرده شد.
سپس به برگزاری هزاره‌های حکیم فردوسی و بوعلی‌سینا اشاره شد و در این میان از احداث بنای یادبود خیام در سال ۱۳۱۳ یاد شد. لزوم ساخت بنای آرامگاهی خیام توسط انجمن آثار ملی در سال ۱۳۳۵ و انتخاب جناب هوشنگ سیحون به عنوان معمار این طرح، بخش بعدی این نشست بود.
در ادامه به اهمیت شناخت شخصیت خیام و لزوم درک معمار این بنا از ایشان پرداخته شد؛ تعمق در اجزای هندسی، مفاهیم موسیقایی، نمادهای ریاضی، نگاه نجومی و درک ادبی همراه با تفکر زیبایی‌شناسانه در طرح و اجرای آرامگاه خیام، محورهای اصلی بخش نخست این نشست بودند.
در این بخش هم‌چنین از استاد ابوالحسن صدیقی به عنوان هنرمند مجسمه‌ساز و پدیدآور پیکره‌های شخصیت‌هایی همچون فردوسی و خیام یاد شد.
در بخش دوم این نشست نمادشناسی آرامگاه نادرشاه افشار مورد توجه قرار گرفت. در این خصوص ابتدا به ویژگی‌های شخصیتی او پرداخته شد؛ روند نبش قبر او و نقش انجمن آثار ملی در احداث این بنای آرامگاهی تشریح و بار دیگر جناب هوشنگ سیحون طراح این بنا معرفی شد.
بنای آرامگاهی نادرشاه افشار با توجه به اجزای نمادین در پوشش و سلاح او، سهم او در کشورگشایی، توجه به اقوام یاریگرش و ناهمواری‌های اجتماعی دوران ذیربط مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

پاسخ به پرسشهای حضار، پایان‌بخش این نشست بود.

یاران به موافقت چو دیدار کنید
باید که زِ دوست یاد بسیار کنید

چون بادهٔ خوشگوار نوشید به هم
نوبت چو به ما رسد نگونسار کنید

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن