تحول در صنایع‌دستی؛ عاملی برای دستیابی به توسعه پایدار

تحول در صنایع‌دستی؛ عاملی برای دستیابی به توسعه پایدار
Mojtaba Gahestooni نوشته شده توسط

از دوران کهن تا به امروز، هرگاه گردشگران از این سوی دنیا برای دیدار با ملل گوناگون به چهار گوشه جهان سفر می­‌کردند، برای دادن سوغات و یا حتی تأمین نیازهای سفرشان، صنایع‌­دستی خود را می­‌خریدند و همراه می‌­بردند. امروزه ویژگی­‌های گردشگری باعث شده است تا جوامع محلی، تولیدات خود را به گردشگران عرضه کنند. به همین دلیل، فروش صنایع‌­دستی فرصتی است تا دست‌­اندرکاران گردشگری، بخشی از ویژگی­‌های فرهنگی دیار خود را در قالب عرضه صنایع­ دستی به نمایش بگذارند. گردشگری این امکان را فراهم کرده است تا گردشگران از طریق صنایع‌­دستی به گوناگونی سلیقه، مهارت و حتی سطح معیشت جوامع پی ببرند. به همین دلیل صنایع‌­دستی همواره دارای نقش کاربردی است و به مرور به ارزش‌های فرهنگی آن افزوده می‌شود.

شهیون؛ هنرستان شمال خوزستان

در این نوشتار ابتدا به معرفی شهیون از مناطق تاریخی­‌طبیعی شمال استان خوزستان در شهرستان دزفول که در تولید کپو از شاخص‌ترین مناطق خوزستان است، خواهیم پرداخت و سپس به نقش اقتصادی صنایع­‌دستی در جامعه روستایی این منطقه می‌­پردازیم.

اهالی بخش شهیون، بختیاری و از طایفه شـِهی و باب هفت لنگ دورکی هستند. بختیاری‌­ها که در تقسیم‌­بندی میان گروه‌های قوم لر به لر بزرگ شناخته می‌شوند، در طول تاریخ در گستره سرزمینی که امروزه شامل بخش­‌هایی از استان‌های لرستان، خوزستان، اصفهان، مرکزی و چهارمحال و بختیاری است زندگی کرده‌اند.

در بخش شهیون و بین دو روستای گردشگری پامنار و اسلام‌­آباد، در منطقه‌ای با قدمت تاریخی و حفاظت‌شده، بنای قلعه­‌ای به نام شاداب وجود دارد که محیط ­زیست و زیستگاه برخی از گونه­‌های جانوری و گیاهی است. قلعه شاداب با 10 کیلومتر طول و 4 کیلومتر عرض، از بزرگ­ترین قلعه­‌های طبیعی ایران محسوب می‌­شود و دیواره‌­های طبیعی آن تا 700 متر ارتفاع دارند.

 

 

برای خواندن ادامه این مطلب به شماره چهار مجله فارسی گیلگمش مراجعه کنید.

نظر دادن